Idealny rok
Charlotte Lucas
Wydawnictwo: Świat książki
Data wydania: 27.09.2017
Kategoria: literatura obyczajowa
Ilość stron: 432
Książka z mojego TBR 25 na 2025.
Hannah spełnia swoje wielkie marzenie i wraz z przyjaciółką otwiera salę zabaw dla dzieci zwaną Banda Urwisów. Po dniu otwartym dziewczyny mają pełno chętnych rodziców, aby dzieci zostały u nich. Hannah zostaje zaproszona na kolację przez swojego chłopaka. Dziewczyna jest pewna, że ten zamierza się jej oświadczyć. Niestety jest wręcz odwrotnie, bo Simon chce jej zwrócić wolność, ponieważ jest ciężko chory i nie zostało mu dużo czasu. Hannah nie przyjmuje tego do wiadomości i szykuje dla chłopaka kalendarz na przyszły rok z wpisami na każdy dzień. Wręcza mu go w noc sylwestrową.
Niektóre rzeczy, które wydają się tak straszne, że nie możemy w nie uwierzyć, są mimo to prawdziwe.
Jonathan jest właścicielem wydawnictwa i jest dość zamożny. Jak co rano wybiera się na jogging, gdy niespodziewanie po swojej rundce przy swoim rowerze znajduje torbę z kalendarzem. Początkowo mężczyzna rozgląda się za kimś kto mógł to zostawić, ale po rozmowie z młodym człowiekiem nikt więcej nie rzuca mu się w oczy. Postanawia stawić w zapisane w kalendarzu miejsce, bo jest przekonany, że w ten sposób odnajdzie właściciela. Niestety ten się nie pojawia. Z każdym kolejnym dniem i wpisem Jonathan zaczyna odkrywać, że jest życie się zmienia i to na lepsze, więc postanawia dalej kierować się tymi wpisami.
Książkę czytało mi się dobrze i szybko. Mamy tu młodą dziewczynę, która spełnia swoje marzenie zakładają własny interes. Ponadto ilość chętnych do jej salo zabaw przerasta jej marzenia i widać jak bardzo takie miejsce było potrzebne. Mamy też chłopaka, który po przeżyciach z rodzicami i dowiedzeniu się o własnej chorobie nie chce tego serwować swojej dziewczynie. Muszę przyznać, że w pewien sposób go rozumiem, że chciał jej zwrócić wolność, choć z drugiej strony w walce z chorobą bardzo ważne jest wsparcie. Kolejny nasz bohater żył pod dyktando ojca tyrana i teraz jego życie toczy się według utartych schematów. Nie dopuszcza on do siebie nic innego i nikogo innego. Dopiero znalezienie kalendarza i podążanie czymś losem otwiera mu oczy na świat.
Moja ocena to 8 na 10.
Komentarze
Prześlij komentarz